Aan het begin van de twintigste eeuw liet gravin Jeanne de Merode in Westerlo een nieuw kasteel optrekken. De bouw, die plaatsvond tussen 1909 en 1911, werd uitgevoerd naar de plannen van de Leuvense architect Langerock. Het resultaat was een neogotisch kasteel dat volledig aansloot bij de romantische heropleving van de gotische bouwtraditie, die in die periode in België bijzonder populair was. Het nieuwe kasteel was bedoeld als zomerresidentie voor de gravin, die er van de lente tot de herfst verbleef, samen met haar voormalige gouvernante en een beperkt gevolg van personeel. Tijdens de wintermaanden verkoos zij haar residentie in Brussel, waar het klimaat milder was en het sociale leven uitgebreider.
De rust die rond het kasteel hing, maakte tijdens de Tweede Wereldoorlog plaats voor een periode van bezetting en onzekerheid. Het gebouw werd in beslag genomen door de Duitse troepen, die het omvormden tot een lokaal hoofdkwartier. De aanwezigheid van de bezetter drukte een zware stempel op het kasteel en zijn omgeving. Gravin Jeanne de Merode zou de volledige afloop van deze episode niet meer meemaken. Zij overleed in 1944, nog voor de oorlog ten einde was. Na haar dood kwam het kasteel in handen van de Zwartzusters-Augustinessen, een religieuze gemeenschap die het, met steun van het bisdom Antwerpen, herbestemde tot een rusthuis voor bejaarde priesters. In deze nieuwe functie bleef het kasteel jarenlang een stille en zorgzame plek.
In 1972 nam het verhaal opnieuw een wending toen de gemeente Westerlo het domein aankocht. Het kasteel kreeg een nieuwe rol als gemeentehuis en cultureel centrum, waarmee het zich ontwikkelde tot een dynamische ontmoetingsplaats voor inwoners en bezoekers. Het omringende park bleef grotendeels trouw aan het oorspronkelijke ontwerp, maar werd in 1995 verrijkt met een hedendaagse ingreep: de aanleg van een vijver, een fontein en een monumentaal kunstwerk van beeldhouwer Rik Poot. Deze toevoegingen versterkten zowel de landschappelijke waarde als de open, publieke functie van het domein.
Vandaag huisvest het kasteel de gemeentelijke administratie en vormt het een levendig centrum voor kunst en cultuur. Tentoonstellingen, evenementen en activiteiten vinden er regelmatig plaats, waardoor het gebouw niet alleen een administratieve rol vervult, maar ook een sociaal-culturele betekenis draagt.