Het domein dat vandaag bekendstaat als De Campagne wordt voor het eerst vermeld in 1604 onder de naam Opperhof. Het betrof toen een omwalde hofstede, een landbouwbedrijf met een defensief karakter, zoals die in de vroegmoderne tijd vaker voorkwamen in het Vlaamse landschap. De combinatie van landbouwfunctie en bescherming tegen overlast of plunderingen weerspiegelt de onzekere omstandigheden van die periode.
In 1765 kwam het domein in handen van de Gentse bankiersfamilie Hamelinck, die het goed een uitgesproken residentieel karakter gaf en herdoopte tot De Campagne. Onder hun bewind werd het landgoed landschappelijk heringericht. Een opvallend element uit deze periode is de aanleg van de vijver in de vorm van de letter H, een verfijnde en symbolische verwijzing naar de familienaam Hamelinck, die getuigt van de esthetische en representatieve ambities van de eigenaars. Het domein fungeerde als buitenverblijf, waar de familie zich kon terugtrekken uit de stad en genieten van rust en natuur.
De geschiedenis van de familie Hamelinck op De Campagne kwam abrupt tot een einde in 1815. In dat woelige naoorlogse jaar, kort na de nederlaag van Napoleon en tijdens de aanwezigheid van buitenlandse troepen in de Zuidelijke Nederlanden, werd Louis Hamelinck op het domein vermoord door Hanoverse huzaren. Deze lichte cavalerie-eenheden, afkomstig uit het koninkrijk Hannover, maakten deel uit van de geallieerde bezettingsmacht. De moord liet een diepe indruk na en leidde ertoe dat de familie het kasteel definitief verliet.
In 1852 verwierf de Drongense priester Clement Willant het domein. Hij gaf het een nieuwe religieuze en pedagogische invulling door het ter beschikking te stellen van de Jezuïetenorde, die het gebruikte als recreatie- en vormingsplaats voor novicen. Tijdens deze periode werden verschillende aanpassingen en uitbreidingen aan de bestaande gebouwen uitgevoerd, aangepast aan de noden van het kloosterleven. In 1903 werd een kleine kapel opgericht, voorzien van glas-in-loodramen, die tot op vandaag een tastbare herinnering vormt aan de aanwezigheid van de Jezuïeten op het domein.
Na de Eerste Wereldoorlog wijzigde de eigendomssituatie opnieuw. In 1923 droegen de Jezuïeten het domein over aan de vereniging Oude Abdij van Drongen, die instond voor het beheer en behoud ervan. Uiteindelijk werd het goed in 1972 verkocht aan de gemeente Drongen. Met de gemeentefusie van 1977 ging De Campagne over in handen van de Stad Gent, wat een nieuwe fase in de geschiedenis van het domein inluidde.
Vanaf dat moment kreeg De Campagne een uitgesproken publieke functie. De tuin en het park werden opengesteld voor bezoekers en ontwikkelden zich tot een geliefde groene ruimte voor ontspanning en recreatie. In 1986 werd het kasteel beschermd als monument en herbestemd tot cultureel centrum, waar sindsdien tal van activiteiten plaatsvinden. De voormalige hoeve en stallen kregen een nieuwe bestemming als educatieve kinderboerderij, waarmee het domein ook een belangrijke rol ging spelen op het vlak van natuur- en milieueducatie.
Vandaag vormt De Campagne een levendige ontmoetingsplek waar erfgoed, cultuur en natuur samenkomen. Daarnaast fungeert het domein als een van de drie officiële toegangspoorten tot de Vinderhoutse Bossen, waardoor het een belangrijke schakel vormt tussen het stedelijke weefsel van Gent en het omliggende groene landschap.