Het kasteel Viteux en het bijhorende park, gelegen in het centrum van De Pinte, ontstonden in verschillende opeenvolgende fasen en vinden hun oorsprong in de eerste helft van de 19de eeuw. In deze periode verwierven Stoker Bernard Verniers en zijn echtgenote Eleonore De Brabandere enkele percelen grond in de onmiddellijke omgeving van het kerkplein, waarop zich een oudere hoeve bevond. Deze aankoop markeerde het begin van de ontwikkeling van een residentieel domein dat in de loop van de tijd zou uitgroeien tot een belangrijk herkenningspunt in de dorpskern.
In 1847 lieten Bernard Verniers en zijn vrouw de bestaande hoeve afbreken. Op dezelfde locatie werd een elegant buitenverblijf opgetrokken in neoclassicistische stijl, gekenmerkt door een sobere en evenwichtige vormentaal die typerend was voor de burgerlijke bouwkunst van die periode. Het nieuwe gebouw kreeg de naam “La Pinte” en was oorspronkelijk bedoeld als buitenverblijf, waar de eigenaars zich tijdelijk konden terugtrekken buiten de stad.
In de tweede helft van de 19de eeuw onderging het domein verdere ontwikkelingen. In 1881 werd het gebouw aangepast voor permanente bewoning, wat wijst op een intensiever gebruik van de site als hoofdverblijf. In deze periode werd ook het park aangelegd dat het kasteel tot op vandaag omringt. Met zijn vijver, wandelpaden en beplanting groeide het park uit tot een groene enclave in het centrum van De Pinte en speelde het een belangrijke rol in de ruimtelijke structuur en de leefbaarheid van het dorp.
Een ingrijpende transformatie volgde in 1932, toen het domein eigendom was van Hubert Viteux. Hij liet het oorspronkelijke neoclassicistische buitenverblijf verbouwen en uitbreiden tot een volwaardig kasteeltje. Deze verbouwing gaf het gebouw een meer uitgesproken monumentaal karakter. De markante toren met koepeldak en de statige portiek met zuilen dateren uit deze periode en bepalen in belangrijke mate het huidige uitzicht van het kasteel. Met deze ingrepen werd de residentie aangepast aan de woon- en representatienoden van de hogere burgerij uit het interbellum.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog kende het kasteel een tijdelijke functiewijziging. In de woelige oorlogsjaren deed het gebouw dienst als gemeentehuis, waardoor het een centrale rol speelde in het lokale bestuur in een periode van onzekerheid en bezetting. Deze episode vormt een bijzondere bladzijde in de geschiedenis van het kasteel, dat zo een publiek karakter kreeg.
Na het overlijden van Hubert Viteux in 1958 kwam het domein in handen van de familie de la Kethulle de Ryhove. Het kasteel bleef in privébezit tot het begin van de 21ste eeuw. In 2002 werd het domein aangekocht door de gemeente De Pinte, die hiermee bewust koos voor het behoud en de bescherming van dit waardevolle erfgoed en het omliggende park, dat een essentieel onderdeel vormt van het beschermde dorpsgezicht.
In de daaropvolgende jaren kreeg het kasteel Viteux een nieuwe bestemming, aangepast aan hedendaagse noden. Vandaag fungeert het gebouw als restaurant-taverne, ontmoetingsruimte en congres- en seminariecentrum. De gerenoveerde bijgebouwen bieden onderdak aan het actieve verenigingsleven van De Pinte. Dankzij deze herbestemming bleef niet alleen het historische karakter van het kasteel en het park bewaard, maar kreeg het domein ook een duurzame en levendige toekomst in het hart van de dorpskern.