Het huidige kasteel Ertbuer is gelegen in een landschappelijk aangelegd domein van circa 18 hectare, dat wordt gekenmerkt door een vijver en restanten van een oudere omgrachting. Het werd in 1876 opgericht op de locatie van een 18de-eeuws kasteel in Lodewijk XVI-stijl, waarvan geen bovengrondse structuren bewaard zijn gebleven. Het ontwerp van het nieuwe kasteel wordt toegeschreven aan de architectenbroers Brunau en sluit aan bij de neoclassicistische architectuur die in de tweede helft van de 19de eeuw in de regio gangbaar was. Vermoedelijk werden in dezelfde bouwcampagne ook de bijhorende dienstgebouwen, waaronder de hovenierswoning, de paardenstallen en het koetshuis, heropgericht of grondig aangepast.
Het hoofdgebouw betreft een monumentaal dubbelhuis, opgetrokken in een sobere neoclassicistische vormentaal en afgedekt met een mansardedak. De symmetrische opbouw en de proportionele geleding van de gevels weerspiegelen de classicistische principes die aan de basis liggen van het ontwerp. Van het voorgaande kasteel bleef enkel de buitenste omgrachting bewaard, die als landschappelijk element geïntegreerd werd in de 19de-eeuwse heraanleg van het domein en aldus een tastbare verbinding vormt tussen de opeenvolgende bouwfasen.
Gedurende een periode van ongeveer drie eeuwen was het kasteel en het bijhorende domein in het bezit van de adellijke familie Rooman d’Ertbuer. Leden van deze familie namen gedurende de vroegmoderne en moderne periode een prominente positie in binnen het lokale bestuursleven en waren politiek actief, zowel in Beervelde vóór de gemeentelijke fusies als later binnen de gemeente Lochristi. Het wapenschild dat zich bij de toegangsdeur van het kasteel bevindt, fungeert als heraldisch getuigenis van hun langdurige aanwezigheid, hun sociale status en hun invloed op de ontwikkeling en het beheer van het domein.