Het landgoed Terlaemen ontleent zijn naam aan de Laembeek, die zich kronkelend een weg baant door het domein en de vele vijvers van water voorziet. De oudste vermelding van Terlaemen dateert uit 1293, toen Clara van der Lamen als eigenares wordt genoemd. Na haar huwelijk met Henri Malapart nam ze de naam Malapart de Lame aan, waarmee de geschiedenis van dit uitgestrekte goed een aanvang nam.
Het domein, dat vandaag 142 hectare beslaat, bestaat uit uitgestrekte dennen- en loofbossen, heidevelden en ongeveer vijftig hectare vijvers. Deze vijvers ontstonden al in de 13de eeuw, toen men in de streek ijzerzandsteen begon te ontginnen. Het waterlandschap dat hieruit groeide, zou het karakter van Terlaemen voor eeuwen bepalen.
In 1330 kwam het bezit in handen van Arnold V van Loon. Nadien wisselde het domein verschillende keren van eigenaar: eerst de familie Steyvoert, vervolgens de families de Blocquerie de Terbiest de Terlaemen, van Mombeek en, tot aan de Franse bezetting, de familie Borgyhye.
Het huidige kasteel, dat het hart van het domein vormt, dateert uit het einde van de 18de eeuw. Het is een laat-classicistisch herenhuis met een rechthoekige plattegrond, twee dakkapellen en twee haakse, inspringende vleugels. De sobere maar elegante lijstgevel wordt bekroond door een driehoekig fronton, kenmerkend voor de bouwstijl van die tijd.
In 1811 verkocht graaf Jean de Borchgrave het kasteel aan Laurent Palmers. Zijn nakomelingen namen in 1911 de naam Palmers de Terlaemen aan, waarmee ze hun band met het domein beklemtoonden.
In 1992 vestigde jonkheer-ingenieur François de Bellefroid, een telg uit het geslacht De Bellefroid d’Oudoumont, zich op Terlaemen. Hij had het landgoed geërfd van zijn tante, mevrouw Palmers de Terlaemen. Na zijn overlijden in 2015 bleef zijn echtgenote, Marie-Françoise Poswick, het kasteel bewonen tot aan haar dood in 2018.
Vandaag blijft Terlaemen een plek waar natuur, erfgoed en geschiedenis elkaar ontmoeten, een stille getuige van meer dan zeven eeuwen adellijke bewoning en landschappelijke schoonheid in het hart van Limburg.