Het imposante Château de Wisterzée werd in 1874 gebouwd in Vlaamse renaissancestijl door notaris Eugène Casimir Joseph De Broux en zijn echtgenote Adèle Cottin. Het kasteel, met zijn karakteristieke rode baksteen, natuurstenen ornamenten en elegante torentjes, weerspiegelt de architecturale smaak van de gegoede burgerij uit het einde van de negentiende eeuw. Het werd opgetrokken in een uitgestrekt domein dat zich uitstrekte over glooiende gronden, omringd door lanen en vijvers die de grandeur van de residentie benadrukten.
Na de dood van de stichter werd het eigendom overgenomen door zijn zoon, Félix Eugène De Broux, eveneens notaris en een invloedrijke figuur in het lokale en nationale leven. Hij was burgemeester van Court-Saint-Étienne en werd in 1892 verkozen tot katholiek senator voor het arrondissement Nijvel. Onder zijn leiding werd het domein verder uitgebreid en verfraaid. De aanleg van visrijke vijvers, sierlijke wandelpaden en tuinen versterkte het statige karakter van Wisterzée en maakte het tot een toonbeeld van negentiende-eeuwse landschapsarchitectuur.
Na het overlijden van Félix Eugène De Broux kwam het kasteel in 1919 in handen van ingenieur Émile Henricot, een vooraanstaand industrieel en eigenaar van de Henricot-fabrieken, die een grote rol speelden in de economische ontwikkeling van Court-Saint-Étienne. Henricot kocht het domein met de bedoeling er een school op te richten die zich toelegde op de technische vorming van arbeiders. Daarmee kreeg het kasteel een nieuwe, maatschappelijke bestemming die nauw aansloot bij de industriële en sociale vooruitgang van die tijd.
In 1995 deed het Château de Wisterzée dienst als voorlopige residentie van de gouverneur van de pas opgerichte provincie Waals-Brabant, wat getuigt van zijn blijvende symbolische waarde en representatieve uitstraling.
Vandaag huisvest het kasteel de afdeling artistieke geesteswetenschappen van het Provinciaal Technisch Instituut.