Onder het Ancien Régime stond het dorpje Hévillers duidelijk in het teken van de feodale wereldorde. Een lokale heer oefende er de rechtspraak uit, rechtstreeks onder het gezag van de hertog van Brabant. Zijn residentie bevond zich in een uitgestrekt kasteelcomplex: het voormalige domein van de adellijke familie Bierbais-Bierbeek, dat reeds in de dertiende eeuw als leen was verbonden aan het hertogdom. Het geheel van gebouwen dat vandaag nog zichtbaar is, weerspiegelt als een gelaagd verhaal de evolutie van deze residentie doorheen de eeuwen.
In de zestiende eeuw kwam de heerlijkheid Bierbaix-sous-Hévillers in handen van Béatrice de Berghe, barones van Cusance. In 1652 verkocht zij het domein aan Gabriel le Fébure, waarna het via diens zoon Jacques gedurende meer dan twee eeuwen in dezelfde familie bleef. Doorheen de tijd ging het bezit over naar verschillende vooraanstaande geslachten, waaronder d’Honradt, de Monte, van Beeck en uiteindelijk de Man de Lennik. Corneille de Man, schatmeester van de stad Antwerpen, verenigde in zijn persoon het bezit van meerdere heerlijkheden, waaronder de landgoederen van Watermaal en Oudergem.
Tijdens de woelige jaren van de Franse Revolutie wist Hyacinthe de Man het domein aanzienlijk uit te breiden door talrijke percelen aan te kopen. Onder zijn familie kreeg het landgoed niet alleen een grotere omvang, maar ook een meer verfijnd karakter. Charles-Joseph de Man de Lennik, een gepassioneerd plantenverzamelaar, verrijkte het domein met zeldzame en exotische soorten. Zijn zus, Anne-Marie de Man de Lennik, gaf het geheel een extra dimensie door de aanleg en verfraaiing van elegante kassen — een modeverschijnsel dat in die tijd door heel Europa navolging vond.
Het domein werd een ontmoetingsplaats voor liefhebbers van botanische pracht. Anne-Marie ontving er geregeld familieleden en kennissen die haar “prachtige kassen” kwamen bewonderen, onder wie de familie de Cloeps-van Male de Ghorain, bekend om hun orchideeënverzamelingen, en hun kleinzoon Adrien Iweins-van Male, die in zijn kasteel te Roborst een indrukwekkende collectie palmbomen bijeenbracht.
Van het middeleeuwse verleden van het domein blijven vandaag nog slechts enkele stille getuigen over. De donjon en de kasteelkapel herinneren aan de tijd van de heren van Bierbeek-Bierbais. Hoewel de donjon zijn oorsprong vindt in de twaalfde of dertiende eeuw, werd hij later ingrijpend verbouwd en kreeg hij een eerder neomiddeleeuws uitzicht.
Het huidige kasteel, dat zich met zijn twee verdiepingen elegant opricht in het landschap, werd omstreeks 1826 door de familie de Man de Lennik herwerkt in neoclassicistische stijl. Het ligt ingebed in een uitgestrekt park in Engelse landschapsstijl, waar glooiende lijnen, een zacht kabbelend beekje en een centrale verhevenheid het geheel een schilderachtig karakter geven.
Vandaag vormen het kasteel, de donjon en de kapel samen een beschermd geheel — een harmonieuze samensmelting van architectuur, natuur en geschiedenis, waarin de echo’s van een rijk verleden nog steeds voelbaar aanwezig zijn.